جذب طیف گسترده‌ای از مایکوتوکسین‌ها
پایداری عملکرد در محدوده وسیع pH دستگاه گوارش
قابلیت پخش و اختلاط مناسب در خوراک دام
کمک به محافظت از دام در برابر آلودگی‌های چندگانه مایکوتوکسینی
خرید آنلاین محصول

مواد معدنی کیلاته

MaxiSorp
مایکوتوکسین‌ها سمومی هستند که در اثر رشد برخی قارچ‌ها در مواد خوراکی ایجاد شده و می‌توانند سلامت و عملکرد گوسفند و بز را تحت تأثیر قرار دهند. استفاده از توکسین‌بایندرها در جیره با جذب و مهار این ترکیبات در دستگاه گوارش، به کاهش جذب مایکوتوکسین‌ها و ورود آن‌ها به جریان خون کمک کرده و در نتیجه می‌تواند اثرات نامطلوب این سموم بر سلامت و عملکرد دام را کاهش دهد.

مایکوتوکسین‌ها و اهمیت کنترل آن‌ها در خوراک دام

مایکوتوکسین‌ها ترکیبات سمی حاصل از متابولیسم برخی گونه‌های قارچی هستند که می‌توانند در غلات، مواد اولیه خوراک و سایر نهاده‌های مورد استفاده در تغذیه دام وجود داشته باشند. تاکنون صدها نوع مایکوتوکسین شناسایی شده است که برخی از آن‌ها به دلیل اثرات منفی بر سلامت، عملکرد و بهره‌وری دام، از اهمیت ویژه‌ای در صنعت خوراک دام برخوردارند.

قارچ‌های مولد مایکوتوکسین ممکن است در مراحل مختلف تولید و نگهداری مواد خوراکی فعالیت داشته باشند. برخی از آن‌ها، مانند گونه‌های **Fusarium**، عمدتاً در مزرعه و پیش از برداشت محصول رشد می‌کنند، در حالی که قارچ‌هایی مانند **Aspergillus** و **Penicillium** می‌توانند در شرایط نامناسب نگهداری و انبارداری توسعه پیدا کنند. عواملی نظیر رطوبت، دمای محیط، مدت زمان نگهداری و شرایط انبار نقش مهمی در رشد قارچ‌ها و افزایش خطر آلودگی خوراک به مایکوتوکسین‌ها دارند.

### نقش جاذب‌های مایکوتوکسین

پس از تشکیل مایکوتوکسین در مواد خوراکی، حذف کامل آن با روش‌های معمول فرآوری بسیار دشوار است. به همین دلیل، یکی از راهکارهای مورد استفاده برای مدیریت خطر مایکوتوکسین‌ها در تغذیه دام، استفاده از **جاذب‌ها یا بایندرهای مایکوتوکسین** در جیره است.

این ترکیبات با اتصال به مایکوتوکسین‌ها در دستگاه گوارش، میزان دسترسی و جذب آن‌ها را کاهش داده و به دفع این ترکیبات از بدن کمک می‌کنند.

یک جاذب مایکوتوکسین مناسب باید ویژگی‌هایی مانند **عدم هضم و جذب در دستگاه گوارش، اتصال سریع و پایدار به مایکوتوکسین‌ها، حفظ عملکرد در محدوده‌های مختلف pH دستگاه گوارش و قابلیت توزیع یکنواخت در خوراک** را داشته باشد.

از آنجا که مایکوتوکسین‌ها از نظر ساختار شیمیایی، اندازه مولکولی و ویژگی‌های فیزیکی با یکدیگر متفاوت هستند، معمولاً یک ماده جاذب به‌تنهایی قادر به مهار مؤثر تمامی آن‌ها نیست. به همین دلیل، بایندرهای چندجزئی با استفاده از مکانیسم‌های مختلف می‌توانند پوشش گسترده‌تری در برابر انواع مایکوتوکسین‌ها ایجاد کنند.

MaxiSorp؛ جاذب چندجزئی و وسیع‌الطیف مایکوتوکسین

**MaxiSorp** یک جاذب مایکوتوکسین چندجزئی است که با بهره‌گیری از مواد معدنی و آلی مختلف، برای اتصال به طیف گسترده‌ای از مایکوتوکسین‌ها در دستگاه گوارش طراحی شده است. فرمولاسیون این محصول از چهار بخش اصلی تشکیل شده است:

**ترکیبات معدنی بر پایه Clay:**
ترکیبی از بنتونیت لایه‌ای فرآوری‌شده، زئولیت اصلاح‌شده و خاک دیاتومه فرآوری‌شده که با ایجاد سطوح و ساختارهای جاذب، به اتصال و به دام انداختن مایکوتوکسین‌ها در دستگاه گوارش کمک می‌کنند.

**زغال فعال اصلاح‌شده:**
دارای سطح فعال بالا برای اتصال به گروه‌های مختلف مایکوتوکسین‌ها است. اصلاح ساختار زغال فعال با هدف افزایش کارایی جذب ترکیبات هدف و کاهش تداخل با مواد مغذی جیره انجام شده است.

**دیواره سلولی مخمر:**
حاوی ترکیباتی نظیر بتاگلوکان‌ها، مانان‌ها و مانوپروتئین‌ها است که می‌توانند از طریق مکانیسم‌های اتصال سطحی با برخی مایکوتوکسین‌ها برهم‌کنش داشته باشند و به کاهش دسترسی زیستی آن‌ها کمک کنند.

**اسید آلی:**
جزء آلی فرمولاسیون MaxiSorp در کنار سایر اجزای جاذب، به تکمیل عملکرد محصول در مدیریت اثرات ناشی از مایکوتوکسین‌ها کمک می‌کند.

اجزای مورد استفاده در **MaxiSorp** به‌گونه‌ای انتخاب شده‌اند که در محدوده وسیعی از pH دستگاه گوارش، از حدود ۲ تا ۹، پایداری مناسبی داشته باشند. ترکیبات جاذب پس از اتصال به مایکوتوکسین‌ها در دستگاه گوارش، جذب بدن نشده و همراه با محتویات گوارشی و مدفوع دفع می‌شوند.

ترکیب چند مکانیسم متفاوت جذب در MaxiSorp باعث می‌شود این محصول به‌جای اتکا به یک ماده منفرد، از ظرفیت چندین جزء معدنی و آلی برای مدیریت طیف گسترده‌تری از مایکوتوکسین‌های موجود در خوراک دام بهره ببرد.